Pagina opties

Groter
RSS

Brief van de burgemeester voor verenigingen (06-01-2021)

burgemeester Bosma

Beste inwoners,

Dit jaar is het moment om eens wat minder over de jaarcijfers, targets en doelen te praten… Het was een bizar jaar met de COVID-19 pandemie die in alle hevigheid uitbarstte. Naast de onrust die dit veroorzaakte, werd tegelijkertijd ons sociale leven lam gelegd.

Evenementen werden afgelast, thuiswerken waar mogelijk werd de norm, kinderen kregen thuis onderwijs, boodschappen werden steeds meer bezorgd en bezoek aan opa en/of oma kreeg een nieuwe betekenis; vanachter het raam zwaaien of bellen. Vanzelfsprekend is er gezien de opgelegde lockdown ook geen nieuwjaarsreceptie. Tóch wil ik u iets meegeven via deze column.

Hoewel het aantal fysieke ontmoetingen, dat ik had met de Blaalse samenleving, enorm omlaag ging in aantal, kregen de contacten die ik wél had meer aandacht. Fysieke contacten kregen dus een kwalitatieve impuls. Het ambt van burgemeester is er een die veel rollen omvat. Vooral de formele rollen zijn voor u het meest zichtbaar en herkenbaar. Het gebrek aan de fysieke ontmoetingen met u, heeft mij ook doen beseffen dat de hoofdfunctie van het ambt juist het informeel sociaal verbinden is; tussen de verschillende groepen en groeperingen in onze gemeente en regio. De rest is, in het juiste perspectief bezien, in feite bijzaak. 

Op 11 jarige leeftijd begon ik met handboogschieten bij de Wouwse handboogschutterij “L’Union Fait la Force”, en moest ik laatst nog denken aan die verenigingsnaam die letterlijk vertaald betekent “eenheid maakt kracht”. Dat motto “samen kunnen we elk karwei klaren”, is waar ik nog steeds in geloof en de onderlinge verbondenheid is wat me in de Kempen dan ook zo erg aanspreekt. 

Nu dat sociaal verbinden juist zo onder druk staat, realiseren we ons ook zo goed wat we missen en waar we weer enorm op moeten inzetten als de pandemie voorbij is. Daarom ben ik zo trots dat verenigingen de mogelijkheden opzoeken om de band tussen de leden in stand te houden. Ook proberen carnavalsverenigingen met een alternatief programma te komen, zonder dat er sprake is van een evenement. Maar met een alternatief programma binnen de geldende regels zijn we nu blij. Ook al is het moeilijk, we proberen er nog steeds wat van te maken. We mogen simpelweg de pandemie niet misbruiken als excuus om onze identiteit, die deels tot uiting komt in tradities en evenementen, te beëindigen. We hebben een vitale samenleving die wel tegen een stootje kan.

En toch maak ik me een beetje zorgen. De huidige situatie maakt dat veel werkzaamheden nu zonder sociale interactie en op de automatische piloot gaan; de zogenoemde overlevingsstand. Heel verklaarbaar, net zoals we waarschijnlijk proberen de sociale en financiële verliezen in te halen wanneer de pandemie voorbij is. Omdat financiële doelstellingen vaak harder om aandacht vragen dan de sociale opgave, is de kans groot dat het gebrek aan sociale interactie nog langer voortduurt dan strikt noodzakelijk. 

De naam van de Blaalse handboogschutterij “Ontspanning na arbeid (ONA)”, daar waar ik nu lid van ben, refereert aan de goede Kempische arbeidsethos die er sinds decennia hier heerst. Die mentaliteit van “Eerst het werk en dan het meisje” heeft ons groot gemaakt. Daar mogen we trots op zijn. De samenleving is echter in de loop van de jaren sterk veranderd en niet alles is meer vanzelfsprekend. Een herstart zonder tijd voor sociale interactie zou daarom mijn inziens een verkeerde herstart zijn. Want zonder sociale interactie geen onderlinge verbinding met de collectieve waarde waarvoor wij staan in de Brainport regio. En dat is nu iets wat ons juist zo onderscheidt van andere regio’s. Te waardevol dus om te verliezen. Samen zijn we hier nog steeds meer dan de som der afzonderlijke delen.

Vandaar dat ik zat te broeden op een “eigen” routekaart voor de Blaalse samenleving, één die we kunnen gebruiken in onze gemeente die zo rijk is aan verenigingen en samenwerkingsverbanden. Want als de pandemie dadelijk voorbij is, en dat moment komt er echt, wat gebeurt er dan? Dan kan een routekaart ons helpen focussen waar we eerst de accenten op moeten leggen. Laten we ervoor waken dat na een lange periode van sociale onthouding in verenigingsverband we de fout maken om de talrijkere fysieke contacten te weinig invulling te geven. 

Ik roep dan ook de voorzitters van de verenigingen en de samenwerkingsverbanden op om bij de herstart van het sociale leven dit goed te faciliteren. Zorg voor wat extra’s bij de koffie en geef ruimte om los van de verenigingsactiviteit de sociale interactie weer op te bouwen. Al mag het clubgebouw open, het hervatten van de competities kan nog wel even duren. Ruimte om elkaar weer even te spreken, te vragen hoe de periode is beleefd, wat er thuis is gebeurd in de afgelopen periode… dat moet ook een plek krijgen. Juist als daarvoor plaats is, biedt de vereniging en het samenwerkingsverband meerwaarde en behoudt het ook na een moeilijke periode vitaliteit. Want De Kempen is groot geworden via vitale verenigingen en samenwerkingsverbanden. Dat DNA is waar het ons echt om gaat. Laten we dit koesteren, want dat is waar we het voor doen. Zo gaan we vol vertrouwen 2021 tegemoet. Ik wens u komend jaar goede gezondheid en veel geluk toe.

Met vriendelijke groet,

Remco Bosma